ด้อยเพียงดิน

ได้แต่ฝันใฝ่ถึงคำนึงคิด          (พฤษภชรา) 

เพียงพินิศจิตผูกพันหวั่นครวญหา    (ฝ้ายคำ)

ใต้เงาโศกวิโยคช้ำทั้งน้ำตา       (พฤษภชรา)

ด้วยตัวข้าต่ำต้อยด้อยเพียงดิน      (ฝ้ายคำ)

 

ข้อความนี้ถูกเขียนใน แต่งกลอน คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s