รัก…รัก…รัก

ขอถามไถ่ในพิภพจบโลกหล้า
อันคำว่ารักเป็นเช่นไฉน
รักครั้งแรกแปลกนักรักปักใจ
รักใดใดไม่อ้างว้างเท่าข้างเดียว
 
อยู่ใกล้กายเพียงสายตาแลหาถึง
ไกลประหนึ่งสุดหล้าสุดฟ้าเขียว
ดังกระแสธารใสแต่ไหลเชี่ยว
ไยลดเลี้ยวเป็นเกลียวลับไม่กลับมา
ข้อความนี้ถูกเขียนใน แต่งกลอน คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s