เจ้ายอดเยาวพาน

            โอ้ว่าปักษิณคิรินทร        ใยจากจรร่อนเร่สู่เวหน

ความรักบันดาลตาพามืดมน          คือวังวนสู่ห้วงเหวเปลวอัคคี

กลับเถิดเจ้าสกุณาอย่าจรจาก       เจ้าพลัดพรากจากไกลในวิถี

ไกลแสนไกลสุดขอบฟ้าเขตธาตรี  ดวงฤดีขออยู่คู่นิรันดร์

 

                                         เขาใหญ่ 28 ม.ค. 2552

ข้อความนี้ถูกเขียนใน แต่งกลอน คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s